Buppha Rahtree: Flower of the Night

Tayland yapımı filmleri seviyorum. Nedense bana samimi geliyorlar. Buppha Rahtree daha önceden bir kaç kez duyup izlemeye niyetlendiğim ama her seferinde izleyemediğim bir filmdi, nihayet izledim.
Filmin türüne salt korku diyemeyeceğim, drama şeklinde başlıyor, komedi oluyor, korku oluyor, sürekli değişiyor.
Buppha Rahtree filmin başrolündeki kızın adı. Kızcağız çok çekiyor ve kendini öldürüyor. Zaten film ondan sonra başlıyor. Çarşafa sarılı cesedi odaya kimseyi sokmuyor, ne şamanlar ne rahipler geliyor fakat fayda etmiyor. Filmde korkutma tekniği olarak yine çok sık gördüğümüz "ani sesi-ani görüntüyü ver, izleyiciyi zıplat" uygulanmış. Şahsen bir kaç sahnede zıpladım. Geri kalan yerlerde atmosfer olarak geren sadece bir bölüm var. Ayrıca filmdeki Down Sendromlu çırak çok tatlı. Zaten filmin sonuna koydukları çekim hataları hep bu karakteri içeriyor.
Yakalayanlar için -ki yakalamamak için bayağı bir çaba sarfetmek gerekiyor- filmde çok şahane bir Exorcist göndermesi var. Ama filmin bütününe bakılırsa ev sahibi kadının rahibe söylediği "Dikkat edin, Taylandlı hayaletler Amerikan'larınkine benzemez" lafı da çok doğru.

Genel olarak baktığımda Buppha Rahtree tavsiye edebileceğim bir film. Fakat Tayland sinemasına yabancıysanız pek beğenmemeniz de muhtemel, adamların dili diğer Uzakdoğu ülkelerinin dillerinden daha garip. Oyunculukları ise 70'lerin Türk Sinemasında gördüğümüz abartılı komedi oyunculuğu ayarında. Benim gözüme batan bir şey olmadı, umarım sizin de olmaz.